Radio Popular ontstond begin jaren tachtig uit de gedrevenheid van Marinus Huyssen, die in het Nederlandse Walcheren al langer actief was als radiomaker. Omdat hij in Nederland voortdurend werd opgepakt door de radiocontroledienst – lokale radio was daar immers illegaal – week hij uit naar België, waar wél een erkenningssysteem bestond. Hoewel de zender zich in Vlaanderen vestigde, was het vanaf het begin de uitgesproken bedoeling om vooral het Nederlandse publiek te bereiken.
In het voorjaar van 1985 vond Radio Popular onderdak in Watervliet, eerst aan de Calusdijk. In een eenvoudige woning werden twee cassettedecks, een mengtafel en een zender opgesteld. In de tuin verrees een lage, getuide mast met twee dipoolantennes. Alle programma’s werden vooraf op cassette opgenomen en vervolgens uitgezonden richting Nederland.
Niet veel later verhuisde de zender naar het gehucht Mollekot, aan de Molenstraat 136, nog dichter bij de Nederlandse grens. Daar werd opnieuw een kleine studio ingericht voor het afspelen van vooraf opgenomen programma’s. Tegelijkertijd werd een indrukwekkend hoge zendmast geplaatst, uitgerust met vier dipolen die bewust op Nederland waren gericht. Dankzij die krachtige installatie, gecombineerd met sterke jingles en een doordacht muziekformat, groeide Radio Popular uit tot een van de best beluisterde stations in de grensstreek. De financiële steun van Frank en Pol van Frapo bv maakte verdere professionalisering mogelijk.
Vanaf de zomer van 1985 werd de studio uitgebreid en schakelde men over op liveprogramma’s. ’s Nachts draaiden opgenomen non-stopbanden door, zodat Radio Popular 24 uur per dag in de lucht was.
Om officieel erkend te worden, werd op 10 april 1986 de vzw Radio Popular opgericht, met Hans Van der Boor als voorzitter. De zender had de eerste erkenningsronde van 1982 gemist, maar wilde meedingen in de volgende ronde van 1988. Intussen bleef men zonder erkenning uitzenden, terwijl de RTT in 1985 en 1986 steeds actiever optrad tegen niet-erkende radiostations.
Het nieuws werd samengesteld in een aparte nieuwskamer, waar met behulp van een teletekstdecoder zowel Belgische als Nederlandse berichtgeving werd samengevat. Voor de uitzending gebruikte men een legale Pascal 50-zender, gekoppeld aan een niet-legale eindtrap van 250 watt. Die installatie werd begin mei 1986 in beslag genomen. Kort daarna schakelde men over op de in Nederland beruchte Rohde & Schwarz “Harry”-zender van ongeveer 500 watt, die een nóg groter bereik had – misschien wel té groot. Ook deze zender werd al snel geconfisqueerd.
Ondanks alle tegenslagen bleef de ambitie groot. Uiteindelijk werd een erkenningsaanvraag ingediend om onder de nieuwe roepnaam Radio Maximaal verder te kunnen uitzenden.